Νοέμβριος 19, 2018
12 °C Patra, GR

Σύμη: Νησί πολυτελείας, πολίτες δεύτερης κατηγορίας

Ιατρική ανασφάλεια βιώνουν οι κάτοικοι της ακριτικής Σύμης. Απεγνωσμένα ζητούν ιατρό και καθημερινά ζουν με τον φόβο μιας ξαφνικής ασθένειας, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία. Άλλωστε, η Σύμη είναι μικρό νησί κι ένα σοβαρό περιστατικό δε θα περιμένει ούτε το καράβι, ούτε το πλωτό σκάφος του λιμενικού, ούτε το ελικόπτερο. Κι αν οι καιρικές συνθήκες είναι άσχημες ιδίως τους χειμερινούς μήνες; Ποιός μπορεί να βρει τη λύση;

Κατά καιρούς δίνονται υποσχέσεις πως θα έρθει άμεσα ιατρός, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Δυστυχώς οι ακρίτες έμαθαν να μη ζητούν γήπεδα και κινηματογράφους. Ιατρούς χρειάζονται! Είναι δυνατόν να προκηρύχθηκε η θέση και να μην υπάρχει ενδιαφερόμενος; Είναι! Για σταθείτε! Έγινε προσπάθεια για διαφορετική νομοθέτηση; Η κενή θέση δεν αφορά την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή την Πάτρα, αλλά τη Σύμη. Την ακριτική Σύμη, των Δωδεκανήσων, κοντά στα παράλια της Τουρκίας. Μια ιδιαίτερη πραγματικότητα, για την οποία απαιτούνται κίνητρα. Σοβαρά κίνητρα!

Εάν πάρουμε ως δεδομένο ότι η αρμόδια Πολιτεία δεν ενεργοποιείται, ώστε να διορίσει επειγόντως ειδικευμένους ιατρούς, θεσμοθετώντας γενναία κίνητρα, τότε ο Δήμος Σύμης είναι αυτός που πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, στο μείζον κοινωνικό πρόβλημα της υγείας των δημοτών του και των χιλιάδων επισκεπτών του. Η παρέμβασή του θα πρέπει να είναι αποτελεσματική, δίχως να αναλώνεται στα γραπτά και στη δημιουργία εντυπώσεων. Οι προσωπικές διαμάχες και το προεκλογικό άρωμα (ήδη αναβλύζει) ουδεμία σχέση έχουν με την υγεία των κατοίκων της Σύμης.

Ταυτόχρονα, απατείται η ενεργοποίηση των πολιτών μέσω οργανώσεων, ώστε η δράση να μην πέσει στο κενό. Άλλωστε, έχουν εποδείξει στο παρελθόν πως με υγιή συνεργασία, όλοι μαζί μπορούν να βρουν τη λύση στο μείζον πρόβλημα της ιατρικής περίθαλψης. Ο συμιακός λαός χρειάζεται να βρει ανθρώπους ικανούς, να βγουν μπροστά, να τον εμπνεύσουν.

Έχουμε αναρωτηθεί για ποιόν λόγο οι ιατροί δεν επιλέγουν τα νησιά, όταν τους προταθεί εργασία σε αυτά; Ο επιστήμονας θα εγκαταλείψει τον τόπο του, για να εργαστεί και να διαμείνει στην άκρη της Ελλάδας, σε ένα μικρό νησί όπως η Σύμη; Θα είναι εύκολο για αυτόν και την οικογένειά του να το δεχθεί; Οι σύζυγοί τους θα βρουν δουλειά στη Σύμη; Θα είναι εύκολη για τα παιδιά τους αυτή η μετάβαση; Θα αντέξουν τις συνθήκες διαβίωσης σε ένα μικρό νησί, ιδίως τους μήνες του χειμώνα; Η ποιότητα ζωής του ιατρού, εάν εφημερεύει μόνος του, 30 ημέρες το μήνα, ποιά θα είναι; Ποιός θα τον στηρίζει και θα τον βοηθά;

Καταλαβαίνουμε πως ο ιατρός δεν είναι υποχρεωμένος να έρθει στην ακριτική Σύμη. Θα το αποφασίσει αν του δοθούν ισχυρά οικονομικά, κοινωνικά και επιστημονικά κίνητρα. Προτάσεις γενναίες με κάθε κόστος. Ορισμένα από τα κίνητρα είναι: Μισθός ιδιαίτερα αυξημένος λόγω παραμεθορίου, κάλυψη ενοικίου, σίτισης, μεταφορικών και πριμοδότηση με επιπλέον μόρια.

Και κάτι τελευταίο. Στα δημοτικά τέλη πληρώνουμε συνεχώς αρκετούς φόρους, πολλές φορές ακατανόηους. Θα αρνηθεί έστω ένας κάτοικος της Σύμης να πληρώνει 1 ευρώ κάθε μήνα, δηλαδή 12 ευρώ τον χρόνο, ώστε αυτά τα χρήματα να δοθούν σαν αμοιβή στον ιατρό που θα δεχθεί την πρόταση να εργαστεί στη Σύμη;

Ας γίνει καμπάνια, ώστε να διαφημίσουμε τις κενές θέσεις ιατρών που ήδη υπάρχουν στο νησί. Και ίσως μια μέρα η Σύμη αποκτήσει ξανά Πολυδύναμο Ιατρείο. Ίσως καταφέρουμε να βγούμε από το τέλμα…

Σχολιάστε εδώ:
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
3

Σχετικά άρθρα

Πλοία χωρίς γιατρούς;

Όντας νησιώτης και κάτοικος της ακριτικής Σύμης, μια απορία στριφογύριζε στο μυαλό μου κάθε φορά που προγραμμάτιζα ταξίδι με πλοίο της άγονης γραμμής από και προς το λιμάνι του Πειραιά. Υπάρχει γιατρός στο πλοίο; Η καθιερωμένη ανακοίνωση, της ευγενέστατης κυρίας, που προέτρεπε τον ιατρό-επιβάτη, αν τυχαία ταξίδευε με εκείνο το δρομολόγιο, να δηλώσει στη ρεσεψιόν […]

Αφήστε τα παιδιά να παίξουν έξω!

Τα σχολεία έκλεισαν για το καλοκαίρι και τα παιδιά είναι έτοιμα να ξεχυθούν στους δρόμους, να παίξουν, να φωνάξουν, να γελάσουν, να φοβηθούν. Ησυχία στις γειτονιές και στις πλατείες. Μα, πού είναι τα παιδιά; Γιατί, δεν ακούγονται οι φωνές τους; Σε έναν καναπέ είναι και με την ανοχή ή την αδιαφορία των γονέων τους αναλώνονται […]